رسالت پیامبران از نظر دعوت انسان به خداپرستی و نفی شرک و بت پرستی٬ رسالت واحدی بوده است. هر پیامبری به عنوان تصدیق کننده پیامبران قبل از خود ظاهر گردید و در عین حال هر دینی در مقام تکمیل کننده احکام و مقررات دین قبل از خود عمل نمود. از این رو در بحث نبوت٬ ایمان و اعتقاد به حضرت محمد(ص) جدا از ایمان و اعتقاد به موسی (ع) و عیسی(ع) نیست. از سوی دیگر باید توجه کرد که با بعثت پیامبر اسلام (ص) کاملترین شریغت برای بشریت آورده شده و ختم نبوت از سوی خدای تبارک و تعالی اعلام گردید.^۱ البته این مطلب به معنای بی نیازی بشر از هدایت رهبران الهی نیست زیرا چنان که ذکر خواهیم کرد٬ به دنبال ختم نبوت نهضت جدیدی به نام نهضت امامت برای بشر در نظر گرفته شد.

مباحث نبوت

مباحث نبوت در یک تقسیم بندی کلی به دو بخش تقسیم می شود که عبارتند از:

الف ـ نبوت عامه

ب ـ نبوت خاصه

نبوت عامه بخشی از مباحث است که در آن از اصل نبوت و ضروریات آن بحث می کند و اهم ای ضروریات عبارتند از: فلسفه بعثت انبیا٬ بررسی معجزه به عنوان سند حقانیت انبیا و بررسی ویژگیهای انبیا از جمله: عصمت٬ وحی٬ علم و عملکرد آنان.  

اما نبوت خاصه٬ بررسی و تحقیق در مورد نبوت حضرت محمد(ص) است و در این مسیر٬ اعجاز قرآن ـ به عنوان سند حقانیت پیامبر (ص) و مساله خاتمیت نیز بررسی می شود. طبعاْ آنچه در مباحث نبوت عامه مورد بحث قرار می گیرد٬ کم و بیش در مورد نبی اکرم (ص) نیز صدق می کند.

۱. سوره احزاب٬ آیه ۲۰ ( محمد پدر هیچ یک از شما نیست٬ اما رسول خدا و ختم کننده پیامبران است)