ب- پیشگویی حوادث آینده

بخش دیگری از اخبار غیبی٬ سخن گفتن از حوادثی است که قرآن رخداد آن را پیشگویی نموده٬ آنگاه پس ار مدتی آن حوادث به وقوع پیوست. به طوری که معاصران پیامبر(ص) این موارد را با تمام وجود مشاهده کردند و بر این اعجاز صحه گذاشتند این گونه وقایع نمونه های مختلفی در قرآن دارد که از جمله می توان به پیشگویی قرآن در خصوص پیروزی مسلمانان در جنگ بدر٬^۱ فتح مکه به دست مسلمانان٬^۲ پیروزی رومیان بر فارسیان٬^۳ بازگشت رسول خدا(ص) پس از هجرت به مکه٬^۴ محفوظ ماندن رسول خدا(ص) از ترور و سوء قصد٬^۵ و حفظ قرآن از هر گونه تحریف اشاره کرد که همه در موقع خود صورت گرفت. درباره کیفیت این پیشگوییها در تفاسیر موارد بیشتری نقل شده است. ما تنها به نقل یک مورد یعنی غلبه رومیان بر فارسیان اشاره می کنیم:

در ابتدای سوره روم آمده است« رومیان در جنگی که به نزدیک ترین زمین(به دیار عرب)واقع شد٬ مغلوب(لشکر فارس) شدند٬ ولی پس از چند سال به زودی(بر فارسیان) پیروز خواهند شد٬ همه کارها از آن خداست چه قبل و چه بعد (از این شکست و پیروزی) و در آن روز مومنان خوشحال خواهند شد... این چیزی است که خدا وعده کرده است و وعده الهی هرگز تخلف نمی پذیرد٬ ولی اکثر مردم نمی دانند.»^۶

   در این آیات ابتدا قرآن شکست رومیان از ایرانیان را نقل کرده و سپس یه این پیشگویی پرداخته است که رومیان طی چند سال آینده پیروز خواهند شد. در این مورد مفسران همگی اتفاق نظر دارند که آیات نخستین این سوره به این سبب نازل شد که در آن هنگام پیامبر(ص) در مکه بود و مومنان در اقلیت قرار داشتند. چون در نخستین جنگ ایرانیان بر رومیان ـ که مسیحی بودند ـ پیروز شدند٬ مشرکان مکه این امر را به فال نیک گرفتند و دلیل بر حقانیت خود دانستند. (با آنکه این نتیجه گیری پایه ای نداشت.) این مسأله بر مسلمانان گران آمد٬ لذا آیات فوق نازل گردید که در آن قاطعانه پیروزی رومیان را بر فارسیان در جنگ بعدی پیشگویی نمود^۷ و به ویژه بر این نکته تأکید کرد که این وعده قطعی خداوند است که تخلف بردار نیست و مومنان در آن روز از این پیروزی شاد و خرسند خواهند شد. احتمالا به این حقیقت اشاره می کرد که شکست از دولت روم سبب تضعیف آنان می شود و پیروزی بعدی مسلمانان را بر فارسیان به دنبال خواهد داشت.

۱. سوره قمر٬ آیات ۴۴و ۴۵ ـ سوره انفال٬ آیه ۷

۲. سوره فتح٬ آیه ۲۷

۳. سوره روم٬ آیه ۲و۳

۴. سوره مائده٬ آیه ۷۰

۵. سوره حجر٬ آیه ۹

۶. سوره روم٬ آیات ۲ تا ۴ و ۶

۷. ر.ک تفسیر نمونه٬ ج٬۱۶ ص ۳۵۹ تا ۳۶۹