نکته دیگر درباره اعجاز قرآن آن است که رسول اسلام(ص) در عرضه قرآن از تعلیم و آموزشی برخوردار نبوده است و احیاناْ پس از کسب مهارتهایی٬ قرآن را بر زبان جاری ساخته است. این مطلب با توجه به شواهد تاریخی و نیز آیات قرآن امر روشنی است. از نظر تاریخی وجود هیچ آموزگار و معلمی در زندگی رسول خدا(ص) به اثبات نرسیده است و کسی نمی تواند ادعا کند که رسول خدا(ص) در طول زندگی ( چه قبل از بعثت و چه پس از آن)٬ از آموزش و تحصیلاتی برخوردار بوده است. قرآن نیز رسول خدا را شخصی امی معرفی کرده است^۱ که از بین جماعتی امی و بدون سواد براتگیخته شد.^۲ علاوه بر آن رسول خدا (ص) تا سن چهل سالگی بین مردم زندگی کرد و در این مدت طولانی آنان با چگونگی سخنان و عبارت پردازیهای او آشنا شده بودند٬ ولی این سخنان از هر جهت با ایاتی که پس از بعثت از طریق وحی بر او نازل می گردید٬ تفاوت داشت. نکته دیگر آنکه قرآن٬ نزول وحی را بر شخص پیامبر امری  بدون سابقه و خارج از انتظار آن حضرت دانسته است که این نیز دلیل دیگری بر تعلیم و تعلمی نبودن جریان نزول قرآن است. آنجا که می فرماید:«تو خود امید و انتظاری نداشتی که کتابی بر تو نازل گردد٬ اما این رحمتی بود از جانب پروردگار تو٬ پس تو هم پشتیبان کافران مباش.»^۳

لازم به توضیح است که اگر به فرض ثابت شود رسول خدا(ص) فرد باسواد و مکتب دیده ای بوده است٬ باز این موضوع از ارزش و اعتبار قرآن به عنوان معجزه نخواهد کاست٬ زیرا آوردن سوره ای همانند قرآن در قدرت هیچ کس حتی اشخاص باسواد و کارشناسان ادبی هم نبوده و نیست٬ اما در مورد رسول خدا(ص) امی نبودن ان حضرت می توانست اندکی تردید آفرین باشد که از همین رو خدای تبارک و تعالی در سوره عنکبوت خطاب به رسول خود می فرماید:« تو قبل از این(بعثت) نه کتابی می خواندی و نه چیزی با دست خود می نوشتی٬ که در این صورت باطل پیشگان در رسالت تو به شک می افتادند.»^۴

۱. سوره اعراف٬ آیه ۱۵۷

۲. سوره جمعه٬ آیه ۲

۳. سوره قصص٬ آیه ۸۶

۴. سوره عنکبوت٬ آیه ۴۸