با مطالعه آیات قرآن روشن می شود گه اطاعت از پیامبران ـ به خصوص رسول گرامی اسلام (ص) ـ همه جا در کنار اطاعت خداوند به صورت مطلق و بی قید و شرط مورد تأکید قرار گرفته است. در برخی آیات نیز عصیان از پیامبران در کنار عصیان از امر الهی مطرح و از عواقب ان بیم داده شده است. چند نمونه از آیات بسیاری را که در این زمینه هستند ذکر می نماییم و سپس به تجزیه و تحلیل انها می پردازیم.

سوره نساء٬ آیه ۵۹ می فرماید: « ای اهل ایمان از خدا و رسول و صاحبان امر اطاعت کنید.»

سوره نساء٬ آیه ۸۰ می فرماید: « هر کس که رسول را اطاعت کند٬ پس خدا را اطاعت رده است.»

سوره حشر٬ آیه ۷ می فرماید: « هرچه رسول به شما ارزانی داشت بگیرید و از هرچه نهیتان نمود بازایستید.»

و در سوره احزاب ایه ۳۶ تاکید می کند که « هر کس با خدا و رسول او مخالفت ورزد٬ گمراه شده است٬ آن هم گمراهی دور و شدید.»

در این آیات٬ اطاعت از رسول به شکل مطلق و بدون قید و شرط مورد سفارش قرار گرفته است که قهراْ مبین عصمت در وجود پیامبر است. زیرا از حکمت و عدالت خدای تعالی بعید است که مومنان  را به اطاعت بی چون و چرا از شخصی فرمان دهد که احتمال انجام کارهای خلاف یا اشتباه از او در بین باشد٬ اما با فرض معصوم نبودن رسول و پیامبر٬ احتمال وقوع خطا یا ارتکاب گناه از سوی او منتفی نخواهد بود. در صورتی که از نظر قرآن همه جا عکس مطلب فوق مورد تأکید قرار گرفته و به اعتبار وجود عصمت در شخصیت رسول گرامی (ص)٬ ولایت و تصرف او در جان و نفوس مومنان٬ مرتبه ای والاتر از ولایت مومنان نسبت به خودشان اعلام شده است.

۱. سوره احزاب٬ آیه ۵ :« پیامبر نسبت به مومنین از خودشان سزاوارتر است.»